In 1872 ontving Georges Bizet van de directeuren Du Locle en De Leuven van de Opéra Comique in Parijs de opdracht voor het schrijven van een luchtige opera (comique) in drie aktes. De onderwerpkeuze was aan Bizet en deze koos voor de novelle Carmen van Prosper Mérimée uit 1845. Als librettisten waren Ludivic Halévy en Henri Meilac aangewezen, maar ook Bizet had een aandeel in de tekst. Bizet begon met de compositie in de winter van 1872-1873. De orkestratie werd in de zomer van 1874 voltooid en de repetities begonnen in september van dat jaar.
De repetities voor de opera waren lang en moeizaam. Orkest en koor kwamen in opstand en Bizet moest menige aanpassing doen. De première vond uiteindelijk plaats op 3 maart 1875 en de opera werd met gemengde gevoelens ontvangen. Op de avond van de 33ste uitvoering, op 3 juni 1875, overleed Bizet.
Het keerpunt voor de waardering van de opera was de uitvoering in Wenen in oktober 1875. Deze versie werd door Erneste Guiraud voorzien van gezongen recitatieven en een aantal andere wijzigingen. Vanaf die Weense opvoering uit 1875 veroverde de opera de gehele wereld.

Het lijkt ons een interessant gegeven om, wat de interpretatie van de WMT- versie van de opera betreft, zoveel als mogelijk terug te gaan naar de bijzondere wereld van de zigeuners, zoals beschreven in de oorspronkelijke novelle van Mérimée, ten koste van de meer zoetsappige folkloristische Spaanse elementen die in de operatraditie zijn overgeleverd.
De regie zal in het algemeen meer gericht worden op personen in plaats van op groepen. Dat komt overeen met de oorspronkelijke bedoelingen van Bizet. De regie moet vooral een dynamisch en bewegend beeld opleveren. Daarom vormt dans een wezenlijk en belangrijk onderdeel van de opera. Daartoe is ten behoeve van Carmen een tweetal extra dansgroepen opgericht die in de opera, samen met de dansers uit het koor, het danselement krachtig vorm gaan geven.
WOKMUZIEKTHEATER kiest voor haar uitvoering de oorspronkelijke dialoogversie als uitgangspunt. Het staat dichter bij Bizets opzet en bovendien leent het kleine en intieme Munttheater zich bijzonder goed voor een dergelijke dialoogversie. De dialogen zullen worden vertaald in het Nederlands.